THE MEASURE OF LOVE IS LOVE WITHOUT MEASURE!

Here we offer a long and profound text for reflection at the threshold of Holy Week. The purpose is to set the tone, to prepare our hearts and practical minds for long  liturgies filled with gestures, rituals and Word that, I dare to say, it can be too much if we are not “ready”.

From the wise hand of Prof. Teresa Takken, SFCC we enter in a thorough study of the parables, to comprehend Jesus and ourselves.

We post the text in the original Dutch, in English and Spanish.

From Holy Thursday through Easter Sunday we will post a Meditation every day according to the theme of the day in English and Spanish.

Dear friends and companions, have a blessed Holy Week. Let us be open to the Spirit that walked with Jesus to the Cross and to the Garden of the New Creation. Let us hear and listen to the meaning for us and for our world today.

                              —————————————————————————

Isn’t that actually what all the parables come down to?

A didactic learning tool to bring God’s Word to us so that we may hear it, take it to us, let us transform our lives, and share ourselves with each other; cheer each other up, celebrate and empower each other?

I have gone through all the newspaper clippings that I have saved since 9/11 …. for a sermon or reflection moment, an article or a song. Stories not worth recalling here: all seem to be lies and deceit; war, war, war; bomb reports; foiled attacks; political corruption; theft in large and less large sizes …

in short, very discouraging, but little different than throughout all of history, as we say comfortingly to each other …. do we really differ from the distant past?

Yes, we do!

* in our time the whole world can now “enjoy” the evil that we humans do to each other in large and small ‘virtual’ digital and analogical ways;

* yet there has been a growing sense of justice throughout the ages:

If they had stolen 1 cow at the time, 20 cows would have been taken in revenge! Later it became 1 for 1: cow for a cow; an eye for an eye; a tooth for a tooth ….

and later “turn the other cheek” ….

“Ask the thief if he doesn’t need yet another coat or sandwich …”;

“Love your enemies”;

“Bless all in what they have done to you”!

God has not so far abolished evil, and I have experienced in my own body how seriously ill we can still be, as well as in the diseases of my loved ones around me: War, hunger, illness, accidents …. seem to reign. “Is God really ‘almighty’ ??!”, We often ask ourselves desperately or skeptically. “Counter forces” seem to be in charge.

The similarities seem to go into this theme.

The weeds, the wild wheat may grow with the good grain, the sower who sees three quarters of his seed lost, does not stop but takes the risk.

Each time Jesus reflects to the students that it works differently than we are used to.

I have also seen that you can compare almost every story in the newspaper through the years up to and including yesterday with a parable, whether it is one of the 9 for example consecutive in chapter 13 of the gospel according to Matthew; or in those 6 different kinds of parables from Lucas, or in those 5 from Marcus.

“A parable is a story whose artistic and superficial structure reveals a deeper structure layer and allows our” hearing “to penetrate in direct contradiction to the deep structures of our expectations. It is an attack on the world, an attack on articulation ”[i]

“The real meaning of” parable “does not lie in the structure of the text, but in the structures of the text: not in the artificial product, but in the process of creating and in perception.”[ii]

… such texts are “self-reflexive” in a meta-communicative dimension, alerting us not to syntactic nor semantic structures, but to the various ways of actualization in our minds, and how potential meaning works in us.” [iii]

“When we read a text that contains as quality a quality of indeterminacy, like all parables, we read ourselves as well as the text; we are forced to a consciousness of our own ability to create images as well as to a consciousness of meaning within. “[iv]

American Colleague and Theologian Crossan distinguishes between 3 types of parables:

1. Advent Parables: about what’s coming; the Kingdom of heaven is coming!

a. Parables concerning the hidden and the mystery of the Kingdom of God, such as the fig tree (Mark 13: 28); sourdough in the bread (Mt. 13.33);

b. parables for the bestowed surprise of God’s kingdom, such as the sower (Mark 4,3-8); mustard seed (Mark 4,30-32);

c. parables for the discovery / revelation and joy about the coming of the kingdom of God, such as the lost sheep (Mt.18,12-23; the lost coin (Luke 15,8-9)

2. Reversal Parables: our ideas about safety (!) Are completely shaken up (as now when traveling, at the airport!)

a. for example, the Good Samaritan (Lc.10,30-37); The rich man and Lazarus (Lc.16,19-31); Pharisee and the Publican (Lc 18.10-14);

b. guest at the wedding (14, 1-24; the “clean” guest (Lc.14,12-13; the large meal (Lc. 14,16-24); the Lost Son (Lc 15,11-32)

3. Action Parables:that challenge us to “live” and action as an answer to God’s coming kingdom,

a. in addition to the “servant parables” they indicate a “normal theme”, and then very carefully they turn around or they shake the image completely.

b. Eg Careless Servant (Mt. 18.23-38); The servant’s reward (Lk 17.7-10); unjust host (Lk 16.1-7); the cruel husbandmen (Mk 12.1-12); Vineyard workers (Mt. 20.1-13).

Parables translate the invitation of God who is central to the entire Bible:

Deuter 6: to love God “with all my heart, soul, body, mind and all my strength.”

A diaconia of the Word can be found in the parables:

The”doing” from a basic “attitude”. Listening to God’s Word, taking it into us and sharing with each other.

Jesus says it himself: “the prophets have tried to make everything clear…but people listened not then and not now”.

Jesus tries it again, the way to peace and reconciliation, for example, by explaining parables so that one finally ‘hears’ … listens with heart, soul, body and mind: ‘listen to’ ( the meaning of the first of 3 vows we make in our congregation (Sisters For Christian Communnity): obedience, hear….’give-ear-to’

At least 22 parables, 22 angles for active diaconia, the living Word of God; 22 ways to look at God’s unconditional love: setting clear in a row, a love about our existence from the beginning, now, and in the future, to clarify it, to embody it!

Let us look at the paths to peace, or the footsteps to peace, which are part of the parables, or,  result from the parables:

1. Obey, align = the fig tree (Mark 13: 28-30), read the signs of the time!

2. The little things you do! = Dough in the bread (Mt. 13.33), A miniball of sourdough for 20/30 loaves.[v]

3. Everyone has the right to be here; God always gives possibilities to everyone, without judgment = The sower (Mark 4,3-8), some seeds root in good soil.

4. Stand! Be light for the world! = Do not hide your lamp under a bushel (Mc.4, 21-23)

5. Love the way you want to be loved = The measure with which you measure (Mc. 4, 24-25)

6. The smallest act continues = Seed strewn on the earth generates fruit unnoticed (Mark 4, 26-29)

7. If you hold onto, even if it is a little bit of faith = Faith like a mustard seed (Mark 4,30-32),

8. Keep searching! = Lost sheep (Mt.18,12-23), rejoicing about what was lost that was found again!

9. … and searching … = Lost coin (Luke 15.8-10), rejoicing about what was lost …

10. Break with your isolated view of the world: “us — them” Love all, not just “yours” = The Good Samaritan (Lc.10,30-37), even treat the enemy as a family member!

11. Again hearing, listening, tuning = The rich man and Lazarus (Lk.16,19-31), “they had Moses and the prophets” …

12. Be humble with your image of God! = The Pharisee and publican (Lk 18,10-14), “God be merciful to me a sinner!”

13. Do justice, always = The Judge and the widow (Luke 18, 1-8), always do justice

14. Nota bene = Guest at the wedding (14, 1-24), the last will be the first!

15. God’s coming (party) is always “now” = The “Clean” guest (Lc.14,12-13), the hour is always “now”: no excuses

16. Everyone has the right to a place, everyone is always welcome; no exclusivity but inclusiveness = The large meal (Lc. 14,16-24), generous and inviting to all without self interests nor prestige

17. Joy when someone returns to you after a long silence; no envy from your place, faithfully staying at home / working = The Lost Son (Lc 15.11-32) better title might be, ‘the recovered or refound father’!

18. Reconciliation in all and always = Unmerciful servant (Mt. 18.23-38) sincerely forgiven each other’s debts

19. It is “normal” to live like that! = The servant’s reward (Lk 17.7-10) we must serve each other, right?

20. Always treat each other lovingly and honestly: always grant the best of life to each one = Unjust Rich man (Lk 16,1-7), about wealth and justice

21. Repetition of theme 20. = The cruel winemakers (Mc 12.1-12), “the stone that the builders reject …”

22. The same generosity as in the Lost Son = The vineyard workers (Mt. 20,1-13). “With what shall I compare the kingdom of God?” Jesus began each time with a parable. A little sourdough, a mustard seed; rescue enemies from misery and provide them with care, food and shelter.

The power of the gospel is active. A power to goodness and justice; for peace and reconciliation; to the wholeness of humankind and of creation; to unconditional love and endless (70 x 70 x ??) forgiveness!

In many of the parables the operation of the kingdom of God is hidden. Apparently, it is an observation that you cannot see. You can experience it, and you realize somewhere that it works!

And people who continue to bear patiently and silently (in illness, setback, sadness, war, famine, etc.)… The yeast in people who persist gives endurance to carrying more than the ordinary in secret. God’s kingdom is fermenting in them so that they may sustain it. In this way they may persevere to give and to inspire orthers to keep giving.

The Parables are a recount of the 10 commandments / invitations:

(see my “recount” in the book, Spiritual Renaissance, HFC, Nijmegen, 2000)

Briefly summarized:

Parables are examples of God’s grace, God’s love. That love is unconditional, endless, patient, honest, conciliatory, creating a ‘second chance’, peaceful, timeless.

Jesus exemplified it for us on Holy Thursday:

Wash each other’s feet, and share each other’s broken hearts, lives and bodies, as well as to share the wine of the festive moments but also the bittersweet moments. It is truly from and for this time: it is interactive, it is “the” plan for peace for all times, cultures and generations.

_________________________________________

endnotes:

[i]“a parabel is a story whose artistic surface structure allows its deep structure to invade one’s hearing in direct contradictio to the deep structure of one’s expectation.  It is an attack on world, a  raid on the articulate.” (Crossan, geciteerd in Raymond F. Collins, Introduction to the New Testament,Doubleday & Co. 1983,  pp 262-264;
Zie Levi-Straus in zijn analyse van myth en parabel.
[ii]  Collins, ibid

[iii] ibid

[iv] “The ‘real meaning’ of the parabel, then does not lie in the structure of the text, but in the structuring of the text—not in the created product but in the proces of creation and perception.

…such texts are self-reflexive in a meta-communicative dimension, calling to our attention not their syntactisch or semantic structures, but the variety of ways in which those structures are actualized in our minds, are made to yield their potential meanings.

When we read a text characterized by the quality of indeterminacy, as the parables are, we are reading ourselves as well as the text, and are being forced to an awareness of the creation of meaning in our own minds, as well as to an awareness of the meaning itself”.

(Wittig, Meaning and Modes of Significance, pp. 335-336)

[v]  Desem in het brood (Mt. 13,33), ds. v. Melle, uit zijn preek van 25 juli 2006 Bergen aan Zee.

“some people who baked their own bread and could tell us exactly how much / how little dough you need for the amount of dough mentioned in the parable. A mini ball of sourdough for 20/30 loaves. And the great thing about sourdough: when you bake, you can use a piece of that leavened bread again for your next loaf. So even though the evil runs through into the third and fourth generation, the good is soaked into thousands of generations!”

    Sr. prof. dr. T.A.Takken

Part of my sermon in the Peace Church in Bergen aan Zee, August 27, 2006


 

De maat van de liefde is de liefde zonder maat!

Is dat niet eigenlijk waar alle parabels op neer komen?

Een didactische / leer middel om Gods Woord tot ons te brengen, opdat wij het mogen horen, tot ons nemen, ons levens laten transformeren, en ons met elkaar delen; elkaar opbeuren, optooien, opbouwen?

Ik heb alle krant knipsels doorgenomen die ik bewaard heb van sinds 9/11….ooit voor een preek of bezinning moment, een artikel of een lied.  Verhalen niet de moeite waard om hier terug te halen: allemaal of leugens en bedrog; oorlog, oorlog, oorlog; bommeldingen; verijdelde aanslagen; politieke corruptie; diefstal in grote en minder grote maten…

kortom zeer ontmoedigend, maar weinig anders dan door de geschiedenis heen, zeggen we troostend(?) tegen elkaar….verschillen we echt met het verre verleden?

Jawél:

*de gehele wereld mag in onze tijd nu ‘mee genieten’ van het kwade dat wij mensen elkaar in groot en klein aan doen;

*toch is er een groeiende besef van rechtvaardigheid door alle eeuwen gekomen:

         Wanneer men destijds 1 koe hadden gestolen waren 20 koeien terug gepakt uit wraak!  Later werd het 1 voor 1: koe voor koe; oog voor oog; tand voor tand….

en nog later ‘geef de andere wang’….

’vraag de dief of hij niet nog een jas of broodje nodig heeft…’;

‘heb je vijanden lief’;

‘zegen allen in wat ze jou hebben misdaan’!

God heeft tot nu toe niet het kwaad afgeschaft, en,  in mijn eigen lijf heb ik ervaren hoe ernstig ziek wij nog kunnen zijn, evenals in de ziektes van dierbare om me heen:  Oorlog, honger, ziekte, ongelukken….lijken te heersen.  “Is God almachtig??!”, vragen we ons vaak wanhopig of sceptisch af.   “Tegenkrachten” lijken het wel  voor het zeggen te hebben.

De gelijkenissen lijken op dit thema in te gaan.

Het onkruid, de wilde tarwe mag meegroeien met het goede

graan, de zaaier die driekwart van zijn zaad verloren ziet gaan, stopt er niet mee maar neemt het risico.

Telkens weerspiegelt Jezus de leerlingen voor, dat het anders werkt dan wij gewent zijn.

Ook heb ik gezien dat je bijna elk verhaal in de krant door de jaren tot en met gisteren in vergelijking kan brengen met een gelijkenis, of het nou één van de 9 bijvoorbeelden achtereenvolgend in hoofdstuk 13 van het evangelie volgens Mattëus; of in die 6 diverse soorten parabels van Lucas, of in die 5 van Marcus.

“Een parabel is een verhaal wiens kunstzinnige en oppervlakkige structuur een diepere structuur-laag openbaart en in ons hart toelaat om ons ‘horen’ te doordringen in direct contradictio tot de diepe structuren van onze verwachtingen.  Het is een aanval op de wereld, een aanslag op articulatie”[i]         

                  “De echte betekenis van ‘parabel’ ligt niet in de structuur van de tekst, maar in de structuren van de tekst: niet in de gekunstelde product, maar in het proces van creëren en van perceptie.”[ii]

…zulk teksten zijn ‘zelf-reflexief’ in een meta-communicatieve dimensie, ons attent makend niet op syntactisch of semantisch structuren, maar op de diverse manieren van de actualisering in onze geesten, en hoe  potentiële betekenis in ons te werk gaat.”[iii]

 

“Wanneer wij een tekst lezen die als tekst een kwaliteit van onbepaaldheid in zich draagt, zoals alle parabelen behelzen, lezen wij onszelf evenals de tekst; we zijn tot een bewustzijn gedwongen van onze eigen vermogen om beelden te creëren evenals tot een bewustzijn van betekenis in zich.”[iv]

 

 

Amerikaans Collega en Theoloog Crossan distinguishes between 3 types of parables:

 

  1. Advent Parabels: over wat komen gaat; het Rijk der hemelen in aantocht!
  2. parabels wb het verborgene en het geheimnis van het Koninkrijk Gods, zoals de vijgeboom (Marcus 13,28); desem in het brood (Mt. 13,33);
  3. parabels wb de geschonken verrassing van Gods koninkrijk, zoals de zaaier (Marcus 4,3-8); mosterd zaad (Marcus 4,30-32);
  4. parabels wb de ontdekking/openbaring en vreugde over de komst van het rijk van God, zoals de verloren schaap (Mt.18,12-23; de verloren muntstuk (Lucas 15,80-9)

 

  1. Reversal Parabels: onze ideeen omtrent veiligheid(!) worden                     helemaal in elkaar geschud (zoals nu op reis, op het vliegveld!)    
  2. bijvoorbeeld, de barmhartige Samaritaan (Lc.10,30-37); De rijke man en Lazarus (Lc.16,19-31); Phariseer en de Publican (Lc 18,10-14);
  3. gast op het huwelijk (14, 1-24; de ‘propere’ gast (Lc.14,12-13; de grote maaltijd (Lc. 14,16-24); de Verloren zoon (Lc 15,11-32)

 

  1.       Action Parabels: die ons uitdagen tot ‘leven’ en actie als                                 beantwoording op Gods komende rijk,
  2. naast de ‘knecht parabels / servant parabels’ geven ze een ‘normale thema’ aan, en dan heel voorzichtig maken ze een ommekeer of zij schudden het beeld helemaal door elkaar.
  3. Bv Onbarmhartige knecht (Mt. 18,23-38); De knecht’s beloning (Lc 17,7-10); onrechtvaardige gastheer (Lc 16,1-7); de wrede husbandmen (Mc 12.1-12); Wijngaard werkers (Mt. 20,1-13).

 

Parabels (=gelijkenissen) vertalen de uitnodiging van God die in geheel de bijbel centraal staat:

Deuter 6: God lief te hebben “met geheel mijn hart, ziel, lichaam, geest, verstand en al mijn krachten”.

Een Diakonie ván het Woord is in de parables te vinden: 

Het ‘doen’ vanuit een basis ‘houding’.   Het luisteren naar Gods Woord, het trot ons nemen, en ons delen met elkaar.

Jezus zegt het zelf: ‘de profeten hebben geprobeerd alles duidelijk te maken….maar men luisterde toen en nu niet’.

Jezus probeert het nog eens, de weg naar vrede en verzoening bv, door parabels uit te leggen opdat men eindelijk eens een keer ‘hoort’…luistert met hart en ziel en lichaam en geest: ‘ge-hoor-geven aan’ (de betekenis en de bedoeling van de eerste van 3 geloftes die wij religieuze in onze congregatie (Sisters For Christian Communnity)afleggen: gehoorzaamheid, ge-hoor-geven aan….)

Minstens 22 parabels, 22 invalshoeken voor actieve diaconie, het levend Woord Gods; 22 manieren om naar Gods onvoorwaardelijke liefde te kijken: een liefde omtrent ons bestaan vanaf het begin, nu, en in de toekomst uit een te zetten, verhelderen, ‘er in’ te krijgen!

Laten we kijken naar de paths to peace, oftewel de voetstappen naar vrede, die bij de parabels inzitten of vanuit de parabels voortvloeien:

  1. Gehoorgeven aan, afstemmen = de vijgeboom (Marcus 13,28-30), lees de tekenen van de tijd!
  2. De kleine dingen die je doen! = Desem in het brood (Mt. 13,33), Een miniballetje desem voor 20/30 broden[v].
  3. Ieder heeft recht om hier te zijn; God schenkt telkens weer mogelijkheden aan iedereen, zonder oordeel = De zaaier (Marcus 4,3-8), sommigen zaadjes wortelen in goede grond.
  4. Sta! Wees licht der wereld! = Steek je lamp niet onder de korenmaat (Mc.4, 21-23)
  5. Heb lief zoals jij ook geliefd wil worden =De maat waarmee je meet (Mc. 4, 24-25)
  6. De kleinste daad werkt door= Zaad uitgestrooid op de aarde brengt onopgemerkt uit zichzelf vrucht voort (Mc. 4, 26-29)
  7. Als je vasthoudt ook al is het aan een klein beetje geloof = Geloof als een mosterd zaadje (Marcus 4,30-32),
  8. Blijf zoeken! = Verloren schaap (Mt.18,12-23), vreugde over wat verloren was die weder gevonden is!
  9. …en zoeken…= Verloren muntstuk (Lucas 15,8-10), nog eens vreugde over wat verloren was …
  10. Breekt met je geisoleerde blik op de wereld: ‘ons—hen’ Heb allen lief, niet alleen ‘de jouwe’= De barmhartige Samaritaan (Lc.10,30-37), zelfs de vijand als familielid behandelen!
  11. Nog eens gehoorwegen, luisteren, afstemmen = De rijke man en Lazarus (Lc.16,19-31), “ze hebben Mozes en de profeten gehad”…
  12. Wees ootmoedig met je beeld van God! = De Farizeeër en de tollenaar (Lc 18,10-14), “God, wees mij zondaar genadig!”
  13. Rechtvaardigheid doen, altijd = De Rechter en de weduwe (Lc. 18, 1-8), altijd recht doen
  14. Let op ! = Gast op het huwelijk (14, 1-24), laatste zullen de eerste worden!
  15. God’s komst (feest) is altijd ‘nu’ = De ‘Propere’ gast (Lc.14,12-13), het uur is altijd ‘nu’: geen smoesjes
  16. Ieder heeft recht op een plek, ieder is altijd welkom; geen exclusiviteit maar inclusiviteit = De grote maaltijd (Lc. 14,16-24), royale en uitnodigend naar allen zonder belangen / aanzien
  17. Vreugde als iemand terug keert naar je na een lange stilte; geen afgunst vanuit jouw plek, trouw thuisblijvend / werkend = De Verloren zoon (Lc 15,11-32) beter genoemd, de weergevonden vader!
  18. Verzoeningsgezind, in alles en altijd = Onbarmhartige knecht (Mt. 18,23-38) elkaars schulden oprecht vergeven
  19. Het is ‘normaal’ zo te leven! = De knecht’s beloning (Lc 17,7-10) wij dienen elkaar te dienen, toch?
  20. Altijd liefdevol en eerlijk met elkaar omgaan: gun allen altijd de beste van het leven = Onrechtvaardige Rijke man (Lc 16,1-7), over rijkdom en rechtvaardigheid
  21. Herhaling van thema 20. = De wrede wijnbouwers (Mc 12.1-12), ‘de steen die de bouwers verwerpen hebben…’
  22. Dezelfde royaliteit als in de Verloren Zoon = De wijngaard werkers (Mt. 20,1-13).                                                                                                                                             “Waarmee zal ik het koninkrijk Gods vergelijken?” begon Jezus elke keer met een gelijkenis.  Een beetje zuurdesem, een mosterdzaadje; een vijand uit ellende redden en van zorg, voedsel en onderdak voorzien.

 

De kracht van het evangelie is werkzaam.  Een kracht naar goedheid en gerechtigheid; naar vrede en verzoening; naar heelheid van mens en van de schepping; naar onvoorwaardelijke liefde en eindeloos (70 x 70 x??) vergeving!

 

In vele van de gelijkenissen is de werking van het koninkrijk Gods verborgen. Ogenschijnlijk, is het een waarneming die je niet zien kan. Het is wel te ervaren, en men beseft ergens dat het werkt!

En mensen die geduldig en stil blijven dragen (in ziekte, tegenslag, verdriet, oorlog, hongersnood…..) Het gist in mensen die volharden geeft uithoudingsvermogen om meer dan het gewone in het verborgene te dragen.  In hen is Gods koninkrijk aan het gisten, zodat zij het volhouden.  Zo kunnen zij volharden om anderen te inspireren, te geven en te blijven geven.

De Parabels zijn een her-telling van de 10 geboden / uitnodigingen:

(zie mijn ‘hertelling’ in het boek, Spirituele Renaissance, HFC, Nijmegen, 2000)

 

Heel kort samengevat: 

Parabels zijn voorbeelden van Gods genade, Gods liefde. Die liefde is onvoorwaardelijk, eindeloos, geduldig, eerlijk, verzoeningsgezind, tweede kans scheppend, vredelievend, tijdloos.

Jezus deed het ons voor op Witte Donderdag:

Elkaars voeten wassen, en elkaars gebroken harten, levens en lichamen met elkaar delen evenals de wijn van de feestelijke maar ook de bitterzoete moment met elkaar delen.  Het is écht van en voor deze tijd: het is inter-actief, het is ‘de’ vredesplan voor alle tijden, culturen en generaties.

___________________________________________________________________ 

[i] “a parabel is a story whose artistic surface structure allows its deep structure to invade one’s hearing in direct contradictio to the deep structure of one’s expectation.  It is an attack on world, a  raid on the articulate.” (Crossan, geciteerd in Raymond F. Collins, Introduction to the New Testament,Doubleday & Co. 1983,  pp 262-264;
Zie Levi-Straus in zijn analyse van myth en parabel.
[ii] Collins, ibid
[iii] ibid
[iv] “The ‘real meaning’ of the parabel, then does not lie in the structure of the text, but in the structuren of the text—not in the created product but in the proces of creation and perception.
…such texts are self-reflexive in a meta-communicative dimension, calling to our attention not their syntactisch or semantic structures, but the variety of ways in which those structures are actualized in our minds, are made to yield their potential meanings.
When we read a text characterized by the quality of indeterminacy, as the parables are, we are reading ourselves as well as the text, and are being forced to an awareness of the creation of meaning in our own minds, as well as to an awareness of the meaning itself”.
 (Wittig, Meaning and Modes of Significance, pp. 335-336)
[v] Desem in het brood (Mt. 13,33), ds. v. Melle, uit zijn preek van 25 juli 2006 Bergen aan Zee.
enkele mensen die zelf hun brood bakten en precies aan ons allen konden vertellen hoeveel/hoe weinig desem je nodig hebt voor de in de gelijkenis genoemde hoeveelheid deeg. Een miniballetje desem voor 20/30 broden. En het mooie van desem: als je gaat bakken dan kan je een stukje van dat gedesemde brood weer opnieuw gebruiken voor je volgende brood. Dus alhoewel het kwaad doorziekt tot in het derde en vierde geslacht,  het goede doordesemt in duizenden geslachten!

——————————————————————————————-

Aquí les ofrecemos un extenso y profundo texto para reflexionar en el umbral de la Semana Santa. El objetivo es entonarnos, preparando nuestros corazones y mentes prácticas para largas liturgias llenas de gestos, rituales y Palabra, que me atrevo a decir puede resultar demasiado si no estamos “preparados”.

De la sabia mano de la profesora Teresa Takken, SFCC entramos en un riguroso estudio de las parábolas, para comprender de fondo a Jesús y a nosotros mismos.

Colgamos el texto en el original Neerlandés, en Inglés y en Español.

Desde el Jueves Santo hasta el Domingo de Pascua colgaremos todos los días una Meditación de acuerdo con el tema del día, en Inglés y en Español.

Querid@s amig@s y compañer@s, que tengan una feliz Semana Santa. Permanezcamos abiert@s  al Espíritu que acompañó a Jesús a la Cruz y también le acompañó  al Jardín de la Nueva Creación. Oigamos y escuchemos el significado de todo ello para nosotr@s y para nuestro mundo hoy.

 

¡La medida del amor es el amor sin medida!

¿No es eso realmente a lo que se refieren todas las parábolas? Una herramienta de aprendizaje didáctico para acercarnos a la Palabra de Dios para que podamos escucharla, acercarla  a nosotros, dejarle transformar nuestras vidas y compartirnos con los demás; animarnos mutuamente, celebrar y empoderarnos? He revisado todos los recortes de periódico que he guardado desde el 9/11 … para un sermón o un momento de reflexión, un artículo o una canción. Historias que no vale la pena recordar aquí: todas parecen ser mentiras y engaños; guerra, guerra, guerra; informes de bombas; ataques frustrados; corrupción política; robo en tallas grandes y menos grandes … en resumen, muy desalentador, pero poco diferente a lo largo de toda la historia, como nos decimos confortablemente … ¿realmente nos diferenciamos del pasado lejano? ¡Sí!

 * en nuestro tiempo, todo el mundo puede ahora “disfrutar” del mal que los humanos nos hacemos unos a otros a gran o pequeña escala, de manera digital o analógica;

 * sin embargo, ha habido un creciente sentido de la justicia a lo largo de los siglos: Si hubieran robado 1 vaca en ese momento, ¡se habrían tomado 20 vacas en venganza! Más tarde se convirtió en 1 por 1: vaca por vaca; ojo por ojo; diente por diente …. y más tarde “pon la otra mejilla” …. “Pregúntale al ladrón si necesita otro abrigo o un sándwich …”; “Ama a tus enemigos”; “Bendice a todos por lo que te han hecho”!

Dios no ha abolido hasta ahora el mal, y yo he experimentado en mi propio cuerpo lo gravemente enfermos que todavía podemos estar, así como en las enfermedades de mis seres queridos que me rodean: guerra, hambre, enfermedad, accidentes … parecen reinar. “¿Es Dios realmente” todopoderoso “?”, A menudo nos preguntamos con desesperación o escepticismo. Las “fuerzas contrarias” parecen estar a cargo.

 Las similitudes parecen entrar en este tema. Las malas hierbas, el trigo silvestre pueden crecer con el bien. El grano, el sembrador que ve tres cuartas partes de su semilla perdida, no se detiene, sino que se arriesga. Cada vez Jesús les dice a los alumnos que funciona de manera diferente a como estamos acostumbrados. También he visto que se pueden comparar casi todas las historias en el periódico a lo largo de los años hasta el día de ayer, inclusive, con una parábola, ya sea una de las 9, por ejemplo, consecutivas en el capítulo 13 del evangelio según Mateo; o en esos 6 tipos diferentes de parábolas de Lucas, o en esos 5 de Marcos.

   “Una parábola es una historia cuya estructura artística y superficial revela una capa de estructura más profunda y permite que nuestra” audición “penetre directamente en contradicción con las estructuras profundas de nuestras expectativas. Es un ataque al mundo, un ataque a la fonética.”[i]

 “El significado real de” parábola “no se encuentra en la estructura del texto, sino en las estructuras del texto: no en el producto artificial, sino en el proceso de creación y en la percepción”.[ii]

.. tales textos son “auto-reflexivos” en una dimensión meta-comunicativa, alertándonos no de estructuras sintácticas ni semánticas, sino de las diversas formas de actualización en nuestras mentes, y cómo el significado potencial funciona en nosotros. “[iii]

“Cuando leemos un texto que contiene como cualidad una cualidad de indeterminación, como todas las parábolas, nos leemos tanto a nosotros mismos como al texto; nos vemos obligados a tomar conciencia de nuestra propia capacidad para crear imágenes, así como a una toma de conciencia de significado profundo.”[iv]

El colega estadounidense y teólogo Crossan distingue tres tipos de parábolas:

  1. Las parábolas de Adviento: sobre lo que va a venir; ¡El Reino de los cielos viene!
  2. Parábolas relacionadas con lo oculto y el misterio del Reino de Dios, como la higuera (Marcos 13: 28); la masa fermentada en el pan (Mt. 13.33);
  3. Parábolas sobre lo sorprendente del reino de Dios, como el sembrador (Marcos 4,3-8); la semilla de mostaza (Marcos 4,30-32);

c.Parábolas para el descubrimiento / revelación y alegría acerca de la venida del reino de Dios, como las ovejas perdidas (Mt.18,12-23; la moneda perdida (Lucas 15,8-9)

  1. Parábolas de inversión de conceptos: nuestras ideas sobre seguridad (!) Se cuestionan por completo (¡como en el momento de viajar, en el aeropuerto!)
  2. por ejemplo, el buen samaritano (Lc.10,30-37); El hombre rico y Lázaro (Lc.16,19-31); El fariseo y el publicano (Lc 18.10-14);
  3. invitado a la boda (14, 1-24; el invitado “limpio” (Lc.14,12-13; la comida abundante (Lc. 14,16-24); el Hijo Perdido (Lc 15,11-32)

 

  1. Parábolas de acción: que nos desafían a “vivir” y actuar como una respuesta al reino venidero de Dios.
  2. Enriqueciendo las “parábolas del servidor”, indican un “tema normal”, y luego, con mucho cuidado, dan la vuelta o sacuden la imagen por completo.
  3. Ej. Siervo descuidado (Mt. 18.23-38); La recompensa del sirviente (Lc 17.7-10);el anfitrión injusto (Lc 16.1-7); Los agricultores crueles (Mc 12,1-12); Trabajadores de la viña (Mt. 20.1-13).

 

Las parábolas traducen la invitación de Dios, que es fundamental para toda la Biblia:

Deuter 6: amar a Dios “con todo mi corazón, alma, cuerpo, mente y todas mis fuerzas”.

Una diaconia de la Palabra se puede encontrar en las parábolas:

El “hacer” desde una “actitud básica”. Escuchando la Palabra de Dios, haciéndola nuestra y compartiéndola con todos.

Jesús mismo lo dice: “los profetas han tratado de aclarar todo… pero la gente no escuchó ni entonces ni ahora”.

Jesús lo intenta de nuevo, el camino a la paz y la reconciliación, por ejemplo, explicando parábolas para que uno finalmente “escuche” … escuche con corazón, alma, cuerpo y mente: “escuche” (el significado del primero de los 3 votos que hacemos en nuestra congregación (Hermanas Para la Comunidad Cristiana): obediencia, escucha … ‘dar-oído-a’

 

Al menos 22 parábolas, 22 ángulos para la diaconia activa, la Palabra viva de Dios; 22 maneras de ver el amor incondicional de Dios: establecer claramente,  un amor por nuestra existencia desde el principio, ahora y en el futuro, para aclararlo, para encarnarlo!

 

Fijémonos en los caminos hacia la paz o a las huellas para construir la paz, que son parte de las parábolas, o el resultado de las parábolas:

  1. Obedezca, actualícese = la higuera (Marcos 13: 28-30), lea los signos del tiempo.
  2. ¡Las pequeñas cosas que haces! = Masa en el pan (Mt. 13.33), un miniball de masa fermentada para 20/30 panes.[v]
  3. Toda persona tiene derecho a estar aquí; Dios siempre le da posibilidades a todos, sin juzgar = El sembrador (Marcos 4,3-8), algunas semillas arraigan en buena tierra.
  4. ¡De pie! ¡Se luz para el mundo! = No esconda su lámpara debajo del celemín (Mc.4, 21-23)
  5. Ama como quieres ser amado = La medida con la que mides (Mc. 4, 24-25)
  6. El acto más pequeño continúa = La semilla esparcida en la tierra genera frutos desapercibidos (Marcos 4, 26-29)
  7. Si te aferras, aunque sea a un poco de fe = Fe como una semilla de mostaza (Marcos 4,30-32),
  8. ¡Sigue buscando! = Oveja perdida (Mt.18,12-23), regocijándose por lo que se perdió que se encontró de nuevo!
  9. … y buscando … = Moneda perdida (Lucas 15.8-10), regocijándose por lo que se perdió …
  10. Rompa con su visión aislada del mundo: “nosotros — ellos” Amemos a todos, no solo a “los suyos” = El buen samaritano (Lc.10,30-37), ¡incluso trate al enemigo como un miembro de la familia!
  11. Nuevamente ouendo, escuchando, afinando = El hombre rico y Lázaro (Lk.16,19-31), “tenían a Moisés y los profetas” …
  12. ¡Sé humilde con tu imagen de Dios! = El fariseo y publicano (Lc 18,10-14), “¡Dios, ten misericordia de mí, pecador!”
  13. Hacer justicia, siempre = El juez y la viuda (Lucas 18, 1-8), siempre hacer justicia
  14. Nota bene = Invitado a la boda (14, 1-24), ¡el último será el primero!
  15. La venida de Dios (fiesta) siempre es “ahora” = el invitado “Limpio” (Lc.14,12-13), la hora siempre es “ahora”: no hay excusas
  16. Todos tienen derecho a un lugar, todos son bienvenidos; sin exclusividad sino inclusividad = la gran comida (Lc. 14,16-24), generosa y atractiva para todos sin interés propio ni prestigio
  17. Alegría cuando alguien regresa a ti después de un largo silencio; no hay envidia de tu parte, fielmente quedándote en casa / trabajando = El Hijo Perdido (Lc 15.11-32) ¡mejor título podría ser, “el padre recuperado o reencontrado”!
  18. La reconciliación en todos y siempre = Siervo Despiadado (Mt. 18.23-38) sinceramente perdonó las deudas de los demás
  19. ¡Es “normal” vivir así! = La recompensa del sirviente (Lucas 17.7-10) debemos servirnos unos a otros, ¿verdad?
  20. Trátense siempre con amor y honestidad: conceda siempre lo mejor de la vida a cada uno = hombre rico injusto (Lc 16,1-7), sobre la riqueza y la justicia.
  21. Repetición del tema 20. = Los viñadores homicidas (Mc 12.1-12), “la piedra que los constructores rechazan …”
  22. La misma generosidad que en el Hijo Perdido = Los trabajadores de la viña (Mt. 20,1-13). “¿Con qué compararé el reino de Dios?” Jesús comenzó cada vez con una parábola. Un poco de masa fermentada, una semilla de mostaza; rescatar a los enemigos de la miseria y proporcionarles cuidado, comida y refugio.

El poder del evangelio es activo. Un poder para el bien y la justicia; por la paz y la reconciliación; a la totalidad de la humanidad y de la creación; ¡Al amor incondicional y al perdón sin fin (70 x 70 x ??)!

En muchas de las parábolas se oculta la acción del reino de Dios. Aparentemente, es una observación que no puedes ver. ¡Puedes experimentarlo, y te das cuenta en algún lugar de que funciona!

Y las personas que continúan soportando pacientemente y en silencio (en la enfermedad, en los contratiempos, la tristeza, la guerra, el hambre, etc.) … La levadura en las personas que persisten da resistencia a llevar más que lo ordinario en secreto. El reino de Dios está fermentando en ellos para que puedan sostenerlo. De esta manera, pueden perseverar dando e inspirar a otros a seguir dando.

Las Parábolas son un recuento de los 10 mandamientos / invitaciones:

(vea mi “recuento” en el libro, Renacimiento espiritual, HFC, Nijmegen, 2000)

Resumido brevemente:

Las parábolas son ejemplos de la gracia de Dios,d el amor de Dios. Ese amor es incondicional, interminable, paciente, honesto, conciliatorio, creando una “segunda oportunidad”, pacífico, sin fín.

Jesús lo ejemplificó para nosotros el Jueves Santo:

Lávense los pies mutuamente y compartan los corazones, vidas y cuerpos rotos de cada uno, así como compartan el vino de los momentos festivos, pero también de los momentos agridulces. Es verdaderamente de y para este momento: es interactivo, es “el” plan de paz para todos los tiempos, culturas y generaciones.

_________________________________________

notas finales:
[i]“Una parábola es una historia cuya estructura artística superficial permite que su estructura profunda invada la audición de uno en contradicción directa con la estructura profunda de la expectativa de uno. Es un ataque al mundo, una incursión en lo articulado ”. (Crossan, geciteerd en Raymond F. Collins, Introducción al Nuevo Testamento, Doubleday & Co. 1983, pp 262-264; Zie Levi-Straus en Zijn analiza van myth en parabel.  Collins, Ibid  ibídem
[ii] Collins, ibid
[iii] ibid
[iv]  “El” significado real “de la parábola, entonces, no reside en la estructura del texto, sino en la estructuración del texto, no en el producto creado sino en el proceso de creación y percepción.
… tales textos son auto-reflexivos en una dimensión meta-comunicativa, llamando a nuestra atención no sus estructuras sintácticas o semánticas, sino la variedad de formas en que esas estructuras se actualizan en nuestras mentes, están hechas para producir sus significados potenciales.
Cuando leemos un texto caracterizado por la cualidad de la indeterminación, como son las parábolas, nos leemos tanto a nosotros mismos como al texto, y nos vemos obligados a tomar conciencia de la creación de significado en nuestras mentes, así como a una conciencia. del significado mismo ”.
 (Wittig, significado y modos de significación, pp. 335-336)
[iv]  Desem en la camada (Mt. 13,33), ds. v. Melle, uit zijn preek van 25 juli 2006 Bergen aan Zee.
“Algunas personas que hornearon su propio pan  podrían decirnos exactamente cuánta  masa necesita por la cantidad de masa mencionada en la parábola. Una mini bola de masa fermentada para 20/30 panes. Y lo mejor de la masa fermentada: cuando horneas, puedes usar un pedazo de ese pan de levadura otra vez para tu próxima hogaza. Entonces, aunque el mal se extiende hasta la tercera y cuarta generación, ¡el bien se absorbe en miles de generaciones!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s